Duvar Saati

Masamda kitaplar,
Kendi kapaklarını açıyor
Topladığım sözcüklerle bir
Masa örtüsü seriyorum
Elim ölü topraklara gidiyor,

Bukle bukle uzanıyor sigaramın dumanı
Ağzımda göz kapakların
Kar taneleri kapatıyor

Bir trende görüyorum seni kimi zaman,
Üzerinde bir bitki örtüsü
Güneş topluyor.

Yağan yağmursa kimi zaman
Omuzların sokaklarda üşüyor,
Sokaklarda üşümek, kimi zaman
Bir elde kayboluyor olmak gibi,

Duvar saati kendine bakıyor
Konuşurken seyreliyor kelimeler,
Açılırken bir çiçek kendi örtüsüne
Bir tren kalkıyor yine, gitmeliyim
Yetişmelisin.

5.2.2017

canlar-kimin-icin

Advertisements