Cemil ve Tütün

“Cemil tüterdi, tütün tüterdi. Cemil bir yazlık saray gibi gülerdi, bir gün Cemil öldüğünde acep en çok kimi üzerdi?

Günlerden bir gün bu soruyu soradurarken kendine aklında sessiz bir kıvılcım çakıverdi, ve aynı bu sessiz kıvılcım gibi Cemil kendini yapayalnız bir sessizliğe yoluverdi.

Cemil tütün tüterdi, tüteroğlu tüterdi. Bir gün veremediklerinde dumanını ona en çok da o eşki eşki gülerdi. Peynir ve domates en son ona sorulurdu, ekmek en son ona bölünürdü. Yıldırım gibiydi ekmek bıçağı Cemil en çok da ona üzülürdü bilerdi.”

13.12.2013

Advertisements